NIESTABILNOŚĆ STAWU BARKOWO-OBOJCZYKOWEGO 

Niestabilność stawu barkowo-obojczykowego to najczęściej występująca niestabilność w obrębie obręczy barkowej. Polega na uszkodzeniu połączenia pomiędzy obojczykiem a łopatką. Najczęściej dochodzi do niego u rowerzystów, motocyklistów, narciarzy oraz wszystkich tych osób, które, w trakcie przemieszczania się z dużą prędkością, upadają na bark, z podparciem lub bez podparcia się kończyną górną. Dochodzi wtedy do zerwania połączeń pomiędzy obojczykiem a łopatką i przemieszczania się obojczyka ku górze. Po urazie charakterystyczne są dolegliwości bólowe zlokalizowane w przedniej części stawu ramiennego. Ból nasila się przy ruchach ramienia i na ogół uniemożliwia używanie kończyny. Rozróżniamy 6 stopni tego uszkodzenia. Najczęstsze – to uszkodzenia I,II i III stopnia. Diagnostyka oraz sposób leczenia zależy od stopnia uszkodzenia.

Więcej informacji o niestabilnościach stawu barkowo-obojczykowego, leczeniu zachowawczym, opis przebiegu operacji zilustrowany animacjami 3D oraz informacje o postępowaniu pooperacyjnym znajduje się TUTAJ